Διαίσθηση είναι η ικανότητα που έχουν ορισμένοι άνθρωποι να γνωρίζουν τη σκέψη άλλων ατόμων ή να προβλέπουν γεγονότα του μέλλοντος ή ακόμη και να βλέπουν αντικείμενα που άλλοι δεν αντιλαμβάνονται χωρίς τη βοήθεια του λογικού, αλλά με το υποσυνείδητο.

Η επιστήμη της Ψυχολογίας παραδέχεται ότι η διαίσθηση είναι μια ιδιότητα του υποσυνείδητου της ψυχής, όταν ο οργανισμός του ανθρώπου και η σκέψη του αδρανήσουν ή μειωθούν σε τέτοιο βαθμό, όπως είναι στην έκσταση, στην υπνωτική κατάσταση, στον ύπνο ή στο ψυχορράγημα κλπ. Η επιστήμη προσπαθεί να εξηγήσει το φαινόμενο της διαίσθησης στις διάφορες μορφές που αυτή παρουσιάζεται (τηλεπάθεια, διόραση, ενόραση κλπ.) με μια θεωρία κατά την οποία ο ορισμένος άνθρωπος που έχει τις υπεράνθρωπες αυτές ικανότητες ακτινοβολεί ενέργεια που τον διευκολύνει ν’ αντιληφθεί ή να προβλέψει πράγματα που οι άλλοι άνθρωποι, λόγω της μικρότερης ακτινοβολίας ενεργείας του οργανισμού τους, δεν μπορούν.

Η θεωρία αυτή της διαίσθησης, αν και δεν είναι ολοκληρωμένη, μας βοηθάει, για να κατανοήσουμε αρχικά το δυσεξήγητο αυτό φαινόμενο, αλλά ακόμη να καταλάβουμε ότι ο άνθρωπος είναι μια ψυχοσωματική οντότητα, δηλ. ένα σύνολο αλληλεπίδρασης μεταξύ της ψυχής και του σώματος. Για την εμφάνιση της διαίσθησης είναι αναγκαία η χαλάρωση του οργανισμού. Μ’ αυτόν τον τρόπο, στο Θιβέτ και στην Ινδία, μερικοί άνθρωποι έχουν κατάλληλα γυμνάσει τον εαυτό τους σ’ αυτήν τη δημιουργική χαλάρωση.

Πίσω από τη διαδικασία «χαλάρωσης» που περιγράψαμε πιο πάνω κρύβεται στην πραγματικότητα η άποψη ότι δεν είναι τυχαίο το πού στρέφουμε την προσοχή μας κάθε φορά για να παρατηρήσουμε με τις αισθήσεις μας. Η διαίσθηση μας προϋπάρχει και στρέφει την προσοχή μας εκεί που χρειάζεται. Λειτουργεί όμως τόσους αιώνες υποσυνείδητα, γιατί δεν έχουμε μάθει να την αναγνωρίζουμε και να της δίνουμε την απαραίτητη προσοχή. Έχει γίνει κράμα με τις υποσυνείδητες εμπειρίες μας – που είναι υποκειμενικές – και πρέπει με επίπονη διαδικασία να προσπαθήσουμε να την εξασκήσουμε συνειδητά για να αρχίσει να λειτουργεί καθαρά και πέρα από τις άλλες λειτουργίες μας.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να αναπτύξουμε τη διαίσθηση μας είναι να μάθουμε να ξεχωρίζουμε ποιες πληροφορίες έρχονται από αυτήν και ποιες πληροφορίες προέρχονται από άλλες λειτουργίες όπως η λογική ή το συναίσθημα. Και για να το επιτύχουμε αυτό, θα πρέπει να μάθουμε να εστιάζουμε την προσοχή μας στις επιμέρους λειτουργίες μας. Να τις παρατηρήσουμε και να τις ξεχωρίσουμε. Παράλληλα θα πρέπει να μάθουμε να απομονώνουμε τις επιδράσεις της εκπαίδευσης μας από την κοινωνία, που μας υποδεικνύει τι πρέπει να πιστεύουμε ότι είναι πραγματικό και τι πρέπει να πιστεύουμε ότι είναι φανταστικό. Τις επιδράσεις αυτές δε θα πρέπει να τις αφήνουμε να λογοκρίνουν τις πληροφορίες που μας τροφοδοτεί η διαίσθηση.

Pin It on Pinterest